Jef is straalbezopen en besluit een kortere weg naar huis te nemen over het kerkhof. Hij loopt over het kerkhof, struikelt over een steen en stuikt neer in een vers gedolven leeg graf. Het lukt hem niet om eruit te komen en na een tijdje begint hij te roepen: "Help, help, ik heb het zo koud, ik heb het zo koud."

Een voorbijganger langs het kerkhof hoort het geroep en gaat polshoogte nemen. Met zijn zaklamp komt hij bij het gedolven graf. Daar hoort hij: "Ik heb het zo koud, ik heb het zo koud!"

De voorbijganger schijnt met zijn zaklamp het graf in en zegt: "'Ik kan het geloven, volgens mij heeft iemand je kist gepiekt!"